Operator OUTPUT GOOGLE umożliwia utworzenie pliku lub plików z danych pobranych ze strumienia magistrali oraz przesłanie ich na dysk Google wybranego konta użytkownika. Na wejściu operatora znajduje się strumień danych, który w wyniku działania operatora zostaje przekształcony w plik/pliki w formacie wskazanym przez użytkownika, a następnie automatycznie wysłany na wskazane miejsce na dysku Google.
Dzięki temu operatorowi możesz:
- automatycznie eksportować i archiwizować dane w chmurze Google Drive
- udostępniać dane i pliki innym użytkownikom lub aplikacjom poprzez współdzielone foldery i konta Google
- integracja danych z procesów GRAVITY z usługami Google bez konieczności ręcznego przesyłania plików.
Operator OUTPUT GOOGLE jest bardzo podobny w konfiguracji do operatora OUTPUT FILE — oferuje te same możliwości wyboru formatu pliku, nazewnictwa, formatowania i serializacji danych.
Najważniejsze różnice i cechy:
- Dodatkowa zakładka Google account connection, gdzie możesz wybrać już zdefiniowane połączenie do konta Google lub utworzyć nowe, pozwalające na autoryzowany dostęp do dysku Google,
- Specjalna konfiguracja wskazująca miejsce docelowe na dysku Google (folder, katalog), gdzie mają być zapisywane pliki,
- Obsługa wszystkich formatów plików dostępnych w
OUTPUT FILE ,
- Możliwość przesłania pojedynczego pliku zawierającego cały zestaw danych lub wielu plików, jeśli format i konfiguracja tego wymagają.
Operator ten jest idealnym rozwiązaniem do automatyzacji eksportu danych do chmury Google, wspierając płynną wymianę informacji i współpracę w środowisku Google Workspace.
Przykład projektu GRAVITY z użyciem operatora OUTPUT GOOGLE.
WYBÓR I TWORZENIE POŁĄCZENIA GOOGLE
Aby móc połączyć się z wybranym kontem Google, musisz wskazać wybrane połączenie Google. Przejdź na zakładkę właściwości operatora Google account connection.
Jeśli masz już utworzone połączenie, wybierz je z listy wyboru Connection. System automatycznie uzupełni pola zgodnie z konfiguracją wybranego połączenia.
Możesz zmienić dane połączenia za pomocą przycisku Edit.
W polu Connection wybierz wcześniej zdefiniowane połączenie. Jeśli nie masz zdefiniowanego połączenia lub chcesz dodać nowe, użyj przycisku Add, aby je utworzyć.
Po uzupełnieniu danych nowego połączenia oraz przeprowadzeniu uwierzytelnienia możesz je przetestować przyciskiem Test i zapisać w systemie, klikając przycisk Save.
Po zapisaniu połączenie będzie dostępne w systemie pod nazwą, jaka została podana w polu Name.
MIEJSCE ZŁOŻENIA PLIKÓW
Wygenerowane pliki zostaną zapisane na Dysku Google użytkownika uwierzytelnionego podczas tworzenia połączenia, w określonej lokalizacji. Na zakładce Output file properties należy wskazać sposób tworzenia nazwy pliku, wybrać katalog docelowy oraz określić, jak postępować w sytuacji, gdy plik o tej nazwie już istnieje w wybranym katalogu.
- Pole File name jest odpowiedzialne za budowę nazwy pliku.
- Pole Text file recognization pozwala określić sposób postępowania w przypadku, gdy plik o wybranej nazwie już istnieje we wskazanym katalogu dysku Google.
- Always create new file → Niezależnie czy plik o wskazanej nazwie już istnieje czy nie, zawsze zostanie utworzony nowy plik.
- Update an existing file or create new file → Jeśli plik o danej nazwie już istnieje, jego zawartość zostanie nadpisana.
- Pola Dictionary name, Dictionary Id oraz Dictionary mimeType są nieuzupełniane danymi katalogu wybranego po naciśnięciu przycisku Select a destination in google drive. Pole Dictionary Id wskazuje jednoznacznie na katalog gdzie będą zapisywane pliki.
Nazwę pliku wprowadzasz ręcznie. Możesz również użyć parametrów systemowych, parametrów projektu lub bitów magistrali w celu dynamicznego generowania nazwy pliku.
Aby sparametryzować nazwę, kliknij przycisk parametrów, a następnie wybierz element i potwierdź wstawienie przyciskiem Insert.
Masz trzy opcje do wyboru:
Przycisk Choose current folder w eksploratorze katalogów dysku Google umożliwia wybranie folderu, który aktualnie przeglądasz.
Kliknięcie go powoduje, że pola folderu zostają uzupełnione.
KONFIGURACJA FORMATU PLIKU WYJŚCIOWEGO